Και διαβάζοντας να κλαις...

Ιδού το Global Competitiveness Report...
Θα καθήσει κανένας από τους πολιτικούς μας (που αρέσκονται στον τίτλο "ηγέτες") να σκεφτεί ότι πολιτική δεν είναι μόνο επικοινωνία και γκλαμουριά (περιλαμβάνομένων των "περιβαλλοντικών ανησυχιών", της τρυφερότητος προς τον "εργαζόμενο λαό", της "πατριωτικής" υστερίας κλπ);
Κάθε χώρα πρέπει και κάτι να παράγει για να μπορεί να φάει και να επενδύσει... Και μπορεί μεν να είμαστε κατά του φιλελευθερισμού (σκέτου ή νέο-) αλλά στον διεθνή στίβο ο ανταγωνισμός είναι κανόνας αμείλικτος...
Καλές εκλογές σε όλους...

Και μια άλλη ελληνική λεβεντιά...

Πριν μερικές εβδομάδες είχα βρεθεί σε ένα τοπικό κατάστημα της Vodafone (όσοι παρακολουθείτε το blog έχετε μάθει ότι είμαι ένας φρικτά μετανοημένος πελάτης της, περιμένοντας, μέχρι στιγμής χωρίς αποτέλεσμα, από σας συστάσεις για κάποια καλύτερη εταιρεία...).
Είδα λοιπόν ότι στα "χαρτιά" της Vodafone ενώ υπήρχε το σωστό ΑΦΜ μου, αναφέρονταν η παλιότερη Εφορία (ΔΟΥ) στην οποία υπαγόμουνα και είχα ήδη κανονικά, και σύμφωνα με τις διαδικασίες της Εφορίας, αλλάξει.
Πρότεινα λοιπόν στον υπάλληλο της Vodafone να διορθώσει την ΔΟΥ στην σωστή.
Αποσβολώθηκα όταν μου είπε ότι χρειάζεται -προσοχή: η ιδιωτική εταιρεία Vodafone- υπεύθυνη δήλωση με προσαγωγή ενός άλλου χαρτιού (οποιουδήποτε) ενός κρατικού Οργανισμού ή εταιρείας, που να αναφέρει συγχρόνως και τον αριθμό ταυτότητάς μου και το ΑΦΜ μου.
Αφού η σύζυγός μου κόντεψε από το τράβηγμα να μου σκίσει το μανίκι γιατί άρχισα να ωρύομαι -διότι στην αρχική εγγραφή μας στη Vodafone απλώς δηλώσαμε προφορικά τη ΔΟΥ μας- έφυγα χωρίς να γίνει η αλλαγή.
Τότε όμως σκέφτηκα ότι όλη η Ελλάδα, εκατομμύρια φορές ημερησίως, γράφει σε τιμολόγια, αποδείξεις, δηλώσεις κλπ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΤΟ ΦΠΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΟΥ ΥΠΑΓΩΓΗΣ του ενδιαφερόμενου χωρίς λόγο αλλά μόνο για να διευκολύνουμε τον εφοριακό ελεγκτή, να μην ανοίξει τον υπολογιστή του για να δει που υπάγεται το δεδομένο -και μοναδικό- ΑΦΜ αλλά να το έχει έτοιμο στο πιάτο. Αν θεωρήσουμε ότι -και πολύ λέω- το 3 % των τιμολογίων κλπ ελέγχεται, τις άλλες 97 φορές στις 100 γράφουμε την ΔΟΥ για "πλάκα".
Αποφάσισα λοιπόν δύο πράγματα: δε θα δηλώνω πουθενά την αλλαγή ΔΟΥ και το κυριότερο: θα δίνω λάθος ΔΟΥ. Προτείνω να κάνετε και σεις το ίδιο.
Ισως με τον καιρό μαζευτεί τέτοιος αχταρμάς στις ΔΟΥ ώστε να αποφασίσουν να απαλλάξουν τους ραγιάδες από εκατομμύρια δουλειές που αψήφιστα τους επιβάλλουν για να την περνούν εύκολα και ωραία αυτοί... Εις δόξαν, και εδώ, της Ελληνικής Ανταγωνιστικότητας...

Ελληνικές Τράπεζες (1) ...ή και Ανταγωνιστικότητα (2)

Όταν ήμουν νέος, ένας από τους τότε Προϊσταμένους μου -καλή του ώρα- μου έλεγε: "Είναι μεγάλο λάθος να θεωρείται μητέρα της Ελληνικής γραφειοκρατίας το Δημόσιο. Οι Τράπεζες είναι!".

Δεν είχα ούτε τις εμπειρίες εκείνου, ούτε, βέβαια, λόγο να αμφισβητήσω τα λεγόμενά του.

Τώρα που ανακαλύψαμε και το IBAN μου ήρθε στο νου μια σύσκεψη, στην οποία είχα συμμετάσχει στα μέσα της δεκαετίας του 80 όπου στις (πολυτελέστατες) αίθουσες συσκέψεων της Τράπεζας της Ελλάδος συζητούσαμε Έλληνες και Ξένοι "ξενόφερτοι" (ανήκα σ' αυτούς) με γηγενείς. Θέμα, ήταν στην μόδα άλλωστε, η "μηχανογράφηση", (όπως λέγαμε τότε την σημερινή Πληροφορική) και, ακόμα πιο πολύ, οι βάσεις δεδομένων. Στόχος ήταν ο φορέας -ησυχάστε: μη κερδοσκοπικός- που εκπροσωπούσαν οι ξενόφερτοι (Έλληνες και ξένοι) ήθελαν να πείσουν το Ελληνικό Κράτος και τις Ελληνικές Τράπεζες να αποκτήσουν, κατά τρόπο οικονομικό, βάσεις δεδομένων για τις οποίες ήταν διατεθειμένος να δώσει πολλά χρήματα..

Αρχίσαμε με τα Υπουργεία…

Με δέος παρακολουθούσαμε οι "ξενόφερτοι" βαρύγδουπες δηλώσεις της κάθε μιας υπηρεσίας για τη βάση δεδομένων που θα έφτιαχνε... Θυμίζω: ήταν γύρω στο 1985…

Το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης τη βάση δεδομένων για τις ταυτότητες...

Το (διαφορετικό τότε) Υπουργείο Εσωτερικών τη βάση δεδομένων για τα εκλογικά βιβλιάρια...

Το Υπουργείο Εσωτερικών (πάλι -άλλη υπηρεσία-) τη βάση δεδομένων για τα Διαβατήρια, που έβγαζε τότε εκείνο…

Το Υπουργείο Προνοίας, αν και πολύ θα το ήθελε, δήλωσε ότι δεν έβλεπε εφικτό τότε να δημιουργήσει βάση δεδομένων για τους ασφαλισμένους… αλλά μια άλλη υπηρεσία του ονειρευόταν –υπήρχε ένα είδος υποχρέωσης για την ελεύθερη διακίνηση εργαζομένων που επέβαλε η εισδοχή μας στην τότε ΕΟΚ- βάση δεδομένων (με τεράστια προβλήματα απορρήτου κλπ) για τα θέματα υγειονομικής (ιατροφαρμακευτικής) καλύψεως των εργαζομένων.

Το Υπουργείο Δικαιοσύνης είχε κατά νου τη δημιουργία βάσεως δεδομένων για τους υποδίκους κλπ (χρήσιμη για το Ποινικό Μητρώο)…

Το Υπουργείο Οικονομικών είχε στα σκαριά την βάση δεδομένων για τον Αριθμό Φορολογικού Μητρώου…

Τα είκοσι τόσα χρόνια απόστασης δε με βοηθούν να θυμηθώ όλα τα Υπουργεία και τα πλάνα τους. Είχα πάντως εντυπωσιασθεί για το τι θα γινόταν –θυμίζω πάλι: γύρω στο 1985- στην Ελλάδα…

Όλα σταμάτησαν όταν οι ξένοι «ξενόφερτοι» θύμισαν στους πατριώτες μας ότι, χονδρικά, στις πιο πολλές από αυτές τις βάσεις, είναι κοντά στα 10.000.000 οι εγγραφές που πρέπει να γίνουν (όσοι οι κάτοικοι της χώρας), οι οποίες στο 90% τους περίπου είναι ταυτόσημες (όνομα, επώνυμο, πατρώνυμο, ημερομηνία γεννήσεως, τόπος γεννήσεως κλπ) και θα πρέπει να εξασφαλισθεί να γραφούν αυτά τα πράγματα μία μόνο φορά και σωστά. Άρα θα πρέπει να αποφασίσουν ποιος θα κάνει την βασική εισαγωγή δεδομένων για να τη δώσει στις άλλες υπηρεσίες για να προσθέσουν τα δικά τους στοιχεία. Πρότειναν μάλιστα τη δουλειά να την κάνουν τα Υπουργεία, που είχαν ήδη αρχίσει…

Απλά -δεν θυμάμαι την, ούτως ή άλλως, βλακώδη δικαιολογία- η πρόταση δεν έγινε δεκτή. Από η άλλη ο φορέας του Εξωτερικού δεν δεχόταν να πληρώσει 10 φορές την εισαγωγή των στοιχείων ταυτότητας του κάθε Έλληνα.

Για να έλθω στο ψητό: Γυρίσαμε τότε στις Τράπεζες και τους ζητήσαμε να δημιουργήσουν ενιαία δομή για τους αριθμούς λογαριασμού. Οι Τράπεζες δεν απέρριψαν βέβαια την προσφορά ευθέως, αλλά όπως όλοι γνωρίζουμε, δεν το έκαναν ποτέ. Το πήραν να το «συζητήσουν» στην Ένωση Ελληνικών Τραπεζών. Ίσως το συζητούν ακόμη…

Τώρα με το ΙΒΑΝ που επιβάλλει η Euroland, οι ελληνικοί αριθμοί λογαριασμού είναι αναμφισβήτητα οι μεγαλύτεροι της Ευρώπης. Ο λόγος είναι φαίνεται ότι θέλουν να τα έχουν ΟΛΑ μέσα στον αριθμό λογαριασμού ακόμα και τον αριθμό υποκαταστήματος παρακαλώ, λες και στα συστήματα on line δεν είναι δυνατόν να βρουν από ποιο υποκατάστημα εξυπηρετείται ο δεδομένος λογαριασμός. Υποπτεύομαι, βλέποντας τα ΙΒΑΝ λογαριασμών μου σε μιά Τράπεζα, ότι μία από αυτές βάζει στο ΙΒΑΝ της –μάλλον έτσι, για να γεμίσει με αριθμούς- ΔΥΟ φορές τον αριθμό υποκαταστήματος.

Αυτά όλα σημαίνουν δύο πράγματα:

· Αν αλλάξεις σπίτι, ο αριθμός λογαριασμού σου σε μια Τράπεζα, τουλάχιστο από όσες ξέρω, θα αλλάξει αν θελήσεις να εξυπηρετείσαι από το κοντινό σου υποκατάστημα. Είμαι θύμα της ιστορίας διότι, χωρίς να γνωρίζω όλα αυτά τα τερτίπια, προ δεκαπενταετίας που περνούσα για τουρισμό από την Καλαμάτα και είχα πολλά χρήματα μαζί μου, άνοιξα λογαριασμό σε ένα υποκατάστημα μεγάλης Τράπεζας στην Καλαμάτα. Έκτοτε είναι ζήτημα αν περνώ μια φορά στα δύο χρόνια από εκεί. Δεν τολμώ όμως να μεταφέρω τον λογαριασμό γιατί από αυτόν πληρώνονται με πάγια εντολή πλήθος άλλων λογαριασμών και χρειάζεται πολλή δουλειά για τη μεταφορά αυτή. Ποιος ξέρει τι θα φαντάζονται οι υπάλληλοι της Τράπεζας στην Καλαμάτα που θα βλέπουν συχνές κινήσεις στον λογαριασμό ενός κυρίου που δεν τον έχουν δει ποτέ;…

· Το χειρότερο είναι η δουλειά που χάνεται στις Τράπεζες για την εισαγωγή των αριθμών λογαριασμού ΙΒΑΝ. Οι Βελγικοί αριθμοί ΙΒΑΝ έχουν 16 ψηφία και οι ελληνικοί γύρω στα 27 -τα πιο πολλά από τα οποία είναι μηδενικά!-. Πόσο κοστίζει η δακτυλογράφηση 10 παραπάνω ψηφίων για κάθε λογαριασμό από τους χειριστές των τραπεζών για τα εκατομμύρια συναλλαγές που γίνονται καθημερινά; Πάντως και αυτή την μπούρδα των φωτεινών μυαλών των Τραπεζών ΕΜΕΙΣ την πληρώνουμε -έστω είτε σε μείωση των κερδών τους ή με την εισαγωγή απίθανων προμηθειών για τη δικαιολόγηση του υπερβολικού κόστους συναλλαγών που οι ίδιες προκαλούν!

Ζήτω η Ελληνική ανταγωνιστικότητα…

Ανταγωνιστικότητα (1)

Θυμάμαι πριν πολλά χρόνια είχα απορήσει για το ότι δεν έγινε δημόσια διαμάχη της "Καθημερινής" με τα ΕΛΤΑ (ή τον πρόγονό τους...). Ίσως και η "Καθημερινή" είχε πια συνηθίσει...
Αναφέρομαι σε μια απόφαση των Ταχυδρομείων να αλλάξουν την τιμολόγηση των ταχυδρομικών τελών, που είχε ανακοινωθεί ακριβώς στις αρχές Δεκεμβρίου -"να προλάβουμε τις κάρτες..."- εποχή που ήταν στο ζενίθ της προσπάθειας της "Καθημερινής" -επί Ελένης Βλάχου- να αποκτήσει συνδρομητές, έχοντας τις τιμές των συνδρομών -που περιλάμβαναν και τα ταχυδρομικά- ορισμένες προ πολλού...
Γιατί το θυμήθηκα τώρα; Γιατί επί τρία χρόνια προσπαθώ, μια και γενικώς γράφω γράμματα και στέλνω κάρτες κλπ, να έχω μόνο ένα γραμματόσημο σε κάθε φάκελλο. Εξασφαλισμένη αποτυχία γιατί, απλούστατα, τα ΕΛΤΑ δεν ενδιαφέρονται για το πόσα γραμματόσημα ανά φάκελλο θα γλύφουν οι υπήκοοι-πελάτες τους, αλλά για το πως θα απαλλαγούν από το stock των γραμματοσήμων που έχουν παραγγείλει.
Σήμερα, από όσο με βεβαίωσαν οι υπάλληλοι του καταστήματος των ΕΛΤΑ της περιοχής μου, είναι απολύτως αδύνατο να στείλετε κανονική επιστολή εσωτερικού με λιγότερα από τρία γραμματόσημα!
Η τιμή της επιστολής εσωτερικού ορίσθηκε, πριν λίγες μέρες -πάλι "για να προλάβουμε τη χριστουγεννιάτικη κίνηση", ο Δεκέμβριος έρχεται...- σε 0,54 Ευρώ. Ο μικρότερος σε "αριθμό προς γλύψιμο γραμματοσήμων" συνδυασμός μπορεί να επιτευχθεί με ένα (1) γραμματόσημο των 0,50, ένα (1) των 0,03 και ένα (1) των 0,01. Άρα γλύφετε (ή κολλάτε με όποιο τρόπο βρείτε) ΤΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΟΣΗΜΑ ΑΝΤΙ ΕΝΟΣ (των 0,54 Ευρώ).
Παρεμπιπτόντως, υποπτεύομαι ότι το στόμα της υπαλλήλου είναι ακόμα ανοικτό, από τη στιγμή που τη ρώτησα αν υπάρχουν αυτοκόλλητα (δηλ. μη γλυφόμενα) γραμματόσημα στην Ελλάδα. Θα πρόκειται περί άγνωστης τεχνολογίας ή περί αδυναμίας των προτιμωμένων προμηθευτών να τα κατασκευάσουν!
Και καλά όσοι είναι αργόσχολοι, καλά όσοι έχουν σάλιο... τι γίνεται όμως με τις επιχειρήσεις; Ιδίως τις μικρομεσαίες; Γιατί είναι υποχρεωμένες αυτές να πληρώνουν την έλλειψη προνοητικότητας ή την υπερβολικά συχνή αύξηση των τιμών των ΕΛΤΑ απασχολώντας πρόσθετο προσωπικό ή ανθρωποώρες που χρειάζονται για να στείλουν τα γράμματα που θέλουν;
Πότε θα πάψουν οι ΔΕΚΟ να κοιτούν το δικό τους βόλεμα και "άσε τους άλλους να βουρλίζονται"; Ποιος τα πληρώνει αυτά; μήπως αυτό που ασαφώς λέγεται "ανταγωνιστικότητα";
Η ιστορία μου θυμίζει πολύ αυτό που έντονα κυκλοφορούσε στην αγορά ως λόγος της καθυστέρησης εισαγωγής των ευρυζωνικών υπηρεσιών από τον ΟΤΕ: ο ΟΤΕ είχε παραγγείλει τεράστιο για το μέγεθος της αγοράς μας αριθμό modem ISDN (δηλαδή της αμέσως προηγούμενης τεχνολογίας) από τον Εθνικό Προμηθευτή και περίμενε να τελειώσει πρώτα το stock για να μπει στην ευρυζωνική τεχνολογία. Και άσε την τεχνολογική πρόοδο της χώρας να περιμένει... Οι υπάλληλοι του ΟΤΕ να παίρνουν τον μισθό τους και τους άλλους τους ... Έχουμε άλλωστε πολλά παλιά παπούτσια...
Το να μην διαμαρτύρονται οι επιχειρήσεις (που είναι οι πρώτες που πληρώνουν τέτοιες πρακτικές) μου φαίνεται πολύ περίεργο. Η δεν καταλαβαίνουν τη σημασία αυτών των μικρών πραγμάτων, ή, ίσως πιθανότερα, αρκούνται να σιωπούν για να μην δυσχεραίνουν την κάποια επιδότηση ή ευμενή μεταχείριση. Άλλωστε το κόστος τελικά το πληρώνει ο καταναλωτής και ο φορολογούμενος, που ακόμα δεν έχουν ξυπνήσει στην υπέροχη ευλογημένη αυτή χώρα!