Και διαβάζοντας να κλαις...

Ιδού το Global Competitiveness Report...
Θα καθήσει κανένας από τους πολιτικούς μας (που αρέσκονται στον τίτλο "ηγέτες") να σκεφτεί ότι πολιτική δεν είναι μόνο επικοινωνία και γκλαμουριά (περιλαμβάνομένων των "περιβαλλοντικών ανησυχιών", της τρυφερότητος προς τον "εργαζόμενο λαό", της "πατριωτικής" υστερίας κλπ);
Κάθε χώρα πρέπει και κάτι να παράγει για να μπορεί να φάει και να επενδύσει... Και μπορεί μεν να είμαστε κατά του φιλελευθερισμού (σκέτου ή νέο-) αλλά στον διεθνή στίβο ο ανταγωνισμός είναι κανόνας αμείλικτος...
Καλές εκλογές σε όλους...

Ποιοί θα "προστατέψουν τους σοβαρούς";

Ο Αλέξης Παπαχελάς στην σημερινή Καθημερινή έχει ένα ενδιαφέρον άρθρο με τίτλο "Να προστατέψουμε τούς σοβαρούς"...
Ωραία όσα λέει, αλλά δε διακρίνω ποιούς ορίζει ως "εμάς" στο πρώτο πληθυντικό πρόσωπο, που πρέπει να προστατέψουμε τους σοβαρούς...
Στο θέατρο που παίζεται τα τελευταία 20 με 25 χρόνια στην Ελλάδα, κεντρικούς ρόλους έχουν -ατυχώς- οι δημοσιογράφοι και οι πολιτικοί. Και, μάλιστα, μοιάζουν να αλληλοϋποστηρίζονται - πλάτη-πλάτη - οι δυό αυτές ομάδες...
Ο κ. Παπαχελάς βέβαια βάζει στο παιχνίδι και τους συνδικαλιστές... Κατά τη γνώμη μου για να μειώσει το βάρος της ευθύνης των δημοσιογράφων... Γιατί ποιός προβάλλει τους συνδικαλιστές; Ούτε τα μέλη των σωματείων, ούτε οι Διοικήσεις των Οργανισμών. Κανένας άλλος από τον -συνηθέστατα ημιμαθή και συνήθως δικτυωμένο με κάποια συμφέροντα- δημοσιογράφο και το μέσο που τον φιλοξενεί.
Δε θέλω να μειώσω τις ευθύνες και των πολιτικών... Άλλωστε αυτό που συμβαίνει αυτές τις μέρες -κατά τις εφημερίδες- με τον κ. Βουρλούμη δείχνει καθαρά ότι οι ψοφοδεείς πολιτικοι μας "τον εγκαταλείπουν" για να τα έχουν καλά με την κοινή γνώμη (που -ατυχώς- μπορούν να διαμορφώνουν οι δημοσιογράφοι)...
Για μένα το -ατυχώς ανεφάρμοστο- συμπέρασμα είναι ότι για να προστατευτούν οι σοβαροί, που θέλουν να βοηθήσουν αυτή τη χώρα, πρέπει να απαλλαγούμε από δυό "κλίκες": τους πολιτικούς και τούς δημοσιογράφους...
Άρα δεν υπάρχει ελπίδα στον ορίζοντα...

Opinion leaders or Opinion followers?

Πριν πολλά χρόνια, όταν η ανίχνευση της επιστήμης (;) του marketing με οδήγησε στο να διαβάσω μερικά βιβλία για το θέμα μου έκανε φοβερή τότε εντύπωση η μετάφραση του όρου opinion leaders σε "γνωμηγήτορες" και του opinion followers σε "γνωμακόλουθους".

Για μένα πάντα οι καλοί πολιτικοί πρέπει να είναι ηγέτες. Νομίζω για όλους μας...  Αλλοιώς αςκάναν κάποια άλλη δουλειά! Έλα όμως που ανακαλύφθηκαν οι δημοσκοπήσεις και από "γνωμηγήτορες" κατέληξαν με τρόμο να διαβάζουν ενδελεχώς τα απότελέσματα των δημοσκοπήσεων (με τις συχνά αφόρητα βλακώδεις ερωτήσεις του τύπου "θα θέλατε η FYROM να αποκτήσει νέο όνομα που να περιέχει τον όρο Μακεδονία;"). Η ανάγνωση δημοσκοπήσεων, όπως τουλάχιστο γίνεται από τους πολιτικούς, είναι σαν την ανάγνωση του "ελέγχου" των μαθητών του Δημοτικού ενώπιον των γονιών τους...

Έχω ήδη αρχίσει να διαγράφω από τις "λίστες" μου οριστικά πολιτικούς που διαβλέπω ότι αλλάζουν άποψη με βάση τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων. Φοβάμαι ότι ο κατάλογος μακραίνει πολύ γρήγορα και αποκτάει έκταση που κινδυνεύει να φτάσει το 100 % του (λεγόμενου) "ελληνικού πολιτικού προσωπικού".

Τι μπορούμε να κάνουμε για να τους ξανακάνουμε ηγέτες αυτούς που μας κυβερνάνε στη Βουλή;